Bieńkowice (gm. Kalwaria Zebrzydowska)
| Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Bieńkowice – dawna wieś w województwie małopolskim, gminie Kalwaria Zebrzydowska, obecnie przysiółek Zebrzydowic, położony w ich najbardziej na zachód wysuniętej części.
[edytuj] Historia
W średniowieczu i na początku czasów nowożytnych Bieńkowice stanowiły samodzielną wieś. W 1274 r. włączone zostały do księstwa opolskiego (później oświęcimskiego), podczas gdy Zebrzydowice były w polskim „korytarzu radwanickim”. Wieś nazwę swą zapewne wzięła od imienia Bień. W owym czasie popularne było zdrobnienie imienia Benedykt na pieszczotliwie brzmiące „Bieniek”. W 1333 r. książę oświęcimski Jan I Scholastyk przekazał Żegocie z Benkowicz las nad Skawą koło Zembrzyc, w celu lokowania tam osad na prawie niemieckim. Wsią tą są prawdopodobnie dzisiejsze Skawce, a być może – również sąsiednie Śleszowice, Dąbrówka, Zagórze i Brańkówka. Nazwa ta i jej właściciele pojawią się wielokrotnie w XV w. w różnych dokumentach książąt oświęcimskich. Nie wiadomo, kiedy wieś utraciła samodzielność i została włączona do Zebrzydowic. Być może nastąpiło to przed połową XV w. , kiedy na polecenie króla Władysława Warneńczyka Bieńkowice zostały wykupione przez żupnika Mikołaja Serafina i włączone do tworzonej wówczas na terenie księstwa zatorskiego królewszczyzny. W każdy m razie w 1581 r. wymieniona została już łącznie z Zebrzydowicami, jako była własność Sokołowskiego, a obecnie Rożena (chodziło tu o część Zebrzydowic przylegająca do dawnych Bieńkowic, nie należąca do bonifratrów).
[edytuj] „Korytarz radwanicki”
W 1274 r. książę krakowski Bolesław wstydliwy przekazał księciu opolskiemu Władysławowi teren, położony między Skawą a Skawinką, z wyłączeniem jednak wsi Radwanitów, powszechnie nazywanych Trebol, które książę zatrzymał przy ziemi krakowskiej. Wsie te w przyszłości określano jako „korytarz radwanicki”. Ów „korytarz” obejmował również obszar dzisiejszej wsi Zebrzydowice, ale nie jest wiadomo, czy sama wieś wówczas już istniała, czy została założona później.