Bieździadka
| Bieździadka | |
| Województwo | podkarpackie |
| Powiat | jasielski |
| Gmina | Kołaczyce |
| Położenie | 49° 48' N 21° 31' E |
| Strefa numeracyjna |
13 |
| Kod pocztowy | 38 - 214 |
| Tablice rejestracyjne | RJS |
| Położenie na mapie Polski |
|
Bieździadka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Kołaczyce.
W latach 1975-1998 wieś administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Od wschodu sąsiaduje z Lublicą, od zachodu z Bieździedzą, od północy z Sowiną. Przez miejscowość przebiega droga powiatowa Kołaczyce - Lubla.
We wschodniej części wsi znajduje się cmentarz żołnierzy niemieckich i rosyjskich, którzy polegli w 7 i 8 maja 1915 r.
Spis treści |
[edytuj] Geneza nazwy
Zapis Jana Długosza w "Liber beneficiorum": "Wieś oddal. na półn. wsch. od Jasła 6 km. Dawna nazwa Besdziadka. W XV w. dziedzicem B. Helvigus z Bieździedzy, h. Grzymała".[1]
[edytuj] Historia
Wieś znana jest z fabryki gobelinów "szpalerów". Właściciel wsi Aleksander Romer po dłuższym pobycie w Warszawie powrócił wraz z instruktorem-tkaczem Pawłem i założył tu warsztat tkacki, który w opracowaniach jest określany jako fabryka szpalerów. Wymienione szpalery opsywali historycy sztuki S. Tomkowicz[2] oraz J. Pagaczewski i T. Mańkowski. Nie wiadomo jak długo zakład działał. Wiadomo jednak, że produkował ornaty jeszcze w latach 1760-1780. Odnotowano ich istnienie (siedem sztuk) w parafiach w Bieździedzy, Jaśle, Krośnie u Kapucynów, Jarosławiu u Dominikanów i w Muzeum Narodowym w Krakowie. We wsi Aleksander Romer wybudował także drewniany dwór. We wsi znajduje się historyczny cmentarz z okresu I wojny światowej (Cmentarz wojenny nr 41 w Bieździadce).
[edytuj] Zabytki
Podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w różnym okresie zidentyfikowano szereg "starożytności", które zostały spisane i przekazane do przechowania w muzeach.
- Wykopaliska z grodziska zwanego "Basztą": kafle średniowieczne polewane i terakotowe z figurkami ludzkimi, świętymi, żwierzetami, herbami; ostrogi i wędzidła żelazne; garnki i trawnice
- Pamiątki i osobliwości - Mandragora. Miniaturowe portreciki z XVIII w., srebra, sztambuchy, dokumenty i listy z XVII i XVIII w. rodziny Romerów i Marasse, inwentarz dóbr Bieździadka z 1741 roku, ornat gobelinowy z kościoła w Bieździedzy przechowywany na dworze
- Inne - ogród dworski z pieknymi drzewami i aleją grabową; obelisk z piaskowca (wys. ok. 2,30 m) z napisami w czterech rzędach: I-tu cnota dobroć-jest uwińczona-przez wdzięczne-serca-niech będzie-czczona; II-dn. 22 czerwca-roku 1815-Cyprian-Romer-tu-uwieńczony-przez zonę-i dzieci swe-wielbiony-błogosław-Boże-świetne kroki-jego-a na wieczne wieki-złóż sławę-na niego; III-ten kolos jest-dla Ciebie-o mężu-kochany-ręką miłości-na wieczność-zdziałany; IV-1893 R. P. - december
Z miejscowością wiąże się także pewna miejscowa historia-przypowiastka, która głosi, że kiedy po przysłowiową babcię przyszła śmierć, babcia zaczęła wołać: -Bież dziadka bież dziadka.. i tak powstała Bieździadka.
[edytuj] Bibliografia
- Julian P a g a c z e w s k i, Gobeliny polskie. Kraków 1929.
- Elżbieta P o h o r s k a, Badania wałów ziemych w Bieździadce. Materiały i sprawzdania Rzeszowskiego Ośrodka Archeologicznego za lata 1973-1975. Rzeszów 1979.
- Stanisław T o m k o w i c z, Fabryka gobelinów w Bieździadce. Kraków 1891.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mapy: Autopilot • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi