Wielki Bacug
Wielki Bacug, Wielki Bacuch – strome północno-zachodnie zbocza Grzybowca w Tatrach Zachodnich, opadające do Doliny Strążyskiej. Od południowego wschodu sąsiaduje z Małym Bacugiem, zaś od strony północnej jego zbocza opadają do Doliny Grzybowieckiej. Dawniej wypasano tutaj owce i bydło, a przez górali zwany był Bacuchem, Bacufem, Bacukiem. Wg Mariusza Zaruskiego nazwa Bacug pochodzi od niemieckiego słowa Bahnzug. Na początku XVI w. prowadzili bowiem tutaj i w okolicach Giewontu prace niemieccy górnicy. Wg Wielkiej Encyklopedii Tatrzańskiej prawidłowa nazwa to Wielki Bacuch, pochodzenie nazwy jest nieznane. Obecnie jest to rejon zalesiony i niedostępny turystycznie.
[edytuj] Bibliografia
- Zofia Radwańska-Paryska: Wielka Encyklopedia Tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-009-1.
- Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
- Tatry Zachodnie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-36-5.